خود سر

در میان گونه گونه مرگ ها
تلخ تر مرگیست مرگ برگ ها
زان که در هنگامه اوج هبوط
تلخی مرگ است با شرم سقوط
وز دگر سو ، خوشترین مرگ جهان ،
- ران چه بینی ، آشکارا و نهان -
رو به بالا و ز پستی ها رها
خوشترین مرگست مرگ شعله ها